Mijn {on}mogelijke droom

Hoi, ik ben Caesar (21 jaar),
en ik had een droom die eigenlijk net iets te groot klonk om waar te zijn.
Dus besloot ik het gewoon te doen.

In vijf dagen tijd gaf ik 1.000 mensen een AI-training
en haalde ik geld op voor het Prinses Máxima Centrum.
De eerste editie in Amsterdam zat snel vol en ook de training in Castricum volgde.
Wat begon als een bijna onmogelijke uitdaging, groeide uit tot iets dat veel groter werd dan ik had verwacht.

Niet alleen heb ik mensen geholpen AI beter te begrijpen en toe te passen,
maar samen hebben we ook bijgedragen aan onderzoek en zorg voor kinderen met kanker.
Daarnaast heeft dit initiatief mij laten zien hoeveel impact je kunt maken wanneer je een idee daadwerkelijk uitvoert.
Het bracht me nieuwe samenwerkingen, waardevolle gesprekken en bevestigde dat technologie pas echt krachtig is wanneer je het inzet voor iets dat ertoe doet.

Waarom ik dit heb gedaan

Omdat ik geloof dat je soms iets moet doen waarvan mensen zeggen:
"Dat gaat je nooit lukken."
Juist dán moet je het doen.

In Nederland krijgen meer dan 600 kinderen per jaar de diagnose kanker.
Achter dat getal zitten levens die ineens stilvallen. Gezinnen die alles op pauze zetten.
Kinderen die maar één ding willen: beter worden.
En artsen hebben één droom: elk kind kunnen genezen.

Ik kan misschien geen arts zijn.
Maar ik kan wel iets doen.

Wie ik ben

Ik ben Caesar Schoorl en afgelopen jaar ben ik afgestudeerd aan de Hogeschool van Amsterdam (Smart Media Production).
Daar ontdekte ik hoe krachtig de combinatie van mens, data en technologie is.

Door deze actie heb ik die kracht direct in de praktijk gebracht.
Ik heb mensen geholpen AI te begrijpen, geld opgehaald voor een belangrijk doel
en tegelijk gewerkt aan mijn eigen ontwikkeling richting AI-onderzoek.

Wat deze droom mij vooral heeft gebracht, is het besef dat impact niet begint bij perfecte plannen,
maar bij beginnen.